Pląsawica Huntingtona

Pląsawica Huntingtona to rzadka genetyczna choroba ośrodkowego układu nerwowego, ujawniająca się, w przeciwieństwie do wielu innych wad wrodzonych, zwykle dopiero w wieku dojrzałym (z reguły od 20 do nawet 50 roku życia, choć niekiedy wcześniej – wówczas choroba ma cięższy przebieg). To wyjątkowo uciążliwe i groźne zaburzenie neurologiczne, prowadzące do śmierci około 20 lat po zdiagnozowaniu.

Objawy pląsawicy Huntingtona

Choroba rozwija się powoli i w ukryciu; pierwsze objawy są dość niepozorne (drżenie rąk i nóg, wiotkie mięśnie, problemy z pamięcią). Następnie występują niekontrolowane ruchy ciała, zaburzenia umysłowe – zachowania maniakalne, agresywne, napady padaczkowe. Zły stan pacjenta pogłębia się stopniowo, ale wyraźnie, pozbawiając go kontroli nad ruchami i emocjami, powodując problemy z wykonywaniem codziennych czynności, jedzeniem, połykaniem. Często śmierć następuje w wyniku chemicznego zapalenia płuc wywołanego bakteriami tlenowymi i beztlenowymi, które dostają się do płuc po zachłyśnięciu.

Rozpoznanie i leczenie pląsawicy

Jak dotąd pląsawica Huntingtona jest chorobą nieuleczalną. Po zdiagnozowaniu, które następuje w wyniku obserwacji objawów klinicznych i badań obrazowych (widoczne poszerzenie komór bocznych mózgu) należy jak najszybciej wdrożyć odpowiednie leki (antydepresyjne, łagodzące zaburzenia ruchowe) oraz rehabilitację ruchową, co może wydłużyć życie chorego i nieco poszerzyć zakres jego samodzielności i sprawności w nadchodzących trudnych latach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *